Na początek muszę zacytować chyba najlepszy artykuł, jaki powstał o Warsaw Home w tym roku – tekst na portalu WhiteMAD (polecam!). Padło tam zdanie, które idealnie oddaje to zjawisko:

„Podróbki to wstyd. Ale podróbki eksponowane na największych polskich targach designu to skandal.”

Mocno i na temat. Ja będę w tym akapicie wytykać, kto kogo kopiował, chwalić się jaka spostrzegawcza jestem grając w to oświetleniowe memo w terenie. Nie czuję się sędzią. Nie znam wszystkich lamp świata, wszystkich projektów i inspiracji. Pewnie nieraz zachwyciła mnie lampa, która już w dużej mierze została kiedyś przez kogoś wymyślona.

To, co mnie autentycznie smuci, to brak pomysłu. Brak kreatywności.
Brak tożsamości oświetleniowej wielu marek na naszym rynku.

Kto ze mną pracował, ten wie – zawsze, w każdym projekcie sięgam chętnie po polskich producentów oświetlenia. Doceniam, że w Polsce projektujemy, tworzymy, potrafimy robić dobre rzeczy. Ale nawet przy najlepszej, rzemieślniczej robocie – jeśli forma jest kopią, to dla mnie temat staje się dyskusyjny.

Nie jestem osobą, która w pracy lubi kontrowersje. Nie idę na noże.
Częściej pytam: „dlaczego?” – żeby zrozumieć, czy po drugiej stronie są jakieś argumenty, które rzeczywiście mogą mnie przekonać, rzucić inną perspektywę. Ale powiem Wam szczerze: w tym roku takich argumentów nie usłyszałam.

I trochę nie wiem, co z tym zrobić. Bo z jednej strony – jestem osobą, która kopię nazywa kopią. Z drugiej – wiem, że klienci czasem przychodzą do mnie z pomysłami na zakup właśnie kopii innych znanych lamp. Nie mi oceniać ich decyzje. Moim obowiązkiem jest tylko powiedzieć: „to jest kopia” albo „to daleko posunięta inspiracja” – żeby mieli świadomość za co płacą.

Bardzo chcę wspierać polskich producentów, projektantów.
Mamy ogromny potencjał, tylko… czasem brakuje odwagi (choć obawiam się bardziej, że wartości?), żeby iść swoją drogą. I nie wiem, co mam zrobić, kiedy widzę markę, którą nawet lubię, z której niektórych produktów korzystam, i widzę, że w tym roku jadą bez skrępowania z kopiami – i to jeszcze argumentując w sposób, który, delikatnie mówiąc, trudno mi zaakceptować.

Każdy z nas ma jakąś swoją granicę. Dla mnie przebiega właśnie tu – tam, gdzie inspiracja przestaje być inspiracją, a staje się kalką.

Nie piszę tego, żeby kogokolwiek atakować.
Piszę, bo mi jest po prostu przykro.

Inspirujmy się – jasne. Sama też to robię i pewnie jakbym miała wymyślić jakąś lampę, nie byłoby to totalne objawienie i nowość. Ale inspiracja to nie to samo, co kopiowanie.
Kiedy widzę marki – polskie i zagraniczne – które mimo eksperymentów i odważnych pomysłów mają swoją tożsamość, to wiem, że właśnie to jest kierunek.

Świetnym przykładem jest dla mnie obecny też na targach Aromas – hiszpańska marka, która ma naprawdę szeroki katalog. Każda lampa jest inna, ale wszystkie mają wspólne DNA. Patrzysz i często od razu wiesz: to Aromas. I to właśnie ta spójność i odwaga w dużej mierze przekładają się na sukces, szacunek i sympatię klientów.

Więc ten akapit traktuję trochę jako apel o kreatywność.
Nie apel o bojkot czy piętnowanie kopii – nie o to mi chodzi.
Po prostu chciałam, tutaj – na moim blogu – szczerze wyrzucić z siebie, że jest mi cholernie przykro, że tak wiele marek idzie na łatwiznę. Próbuje się wstrzelić w trend, podpiąć swój wagonik pod cudzą lokomotywę sukcesu kopiując kogoś innego, czasem wręcz zaprzedając przy tym własną tożsamość.

Ja wiem, że w oświetleniu wymyślono już bardzo dużo.
Ale mimo wszystko – jest jeszcze miejsce na oryginalność, na odwagę, na własny język. I bardzo, bardzo kibicuję tym, którzy w tę stronę idą (i są to polskie marki, jakie kiedyś na tych targach były – serdecznie pozdrawiam jeśli to czytacie!)

Ten akapit bez zdjęć, nie bardzo widzę dla kopii miejsce na swojej stronie.  Ale 2 zdjęcia zostawię, zdjęcia lamp dla mnie z kategorii nie tyle kopii (chyba, że wzajemnych) co inspirowanych, ale właśnie żart polega na tym, że pojawiły się jako „nowość” na 2 innych stoiskach niedaleko siebie… Ktoś mi to zjawisko wytłumaczy? 🤨